تبلیغات
من و قلم - تلنگر


زندگی را تبدیل کنیم به مدرسه ای برای آموختن

درباره وبلاگ:


آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها :


پیوندهای روزانه:



ساخت كد آهنگ

ساخت كد موزیک آنلاین

ساخت كد آهنگ

ساخت كد موزیک آنلاین


Admin Logo themebox

تلنگر

نوشته شده توسط:مصطفی
شنبه 19 مرداد 1392-20:08

عزاداری در ایران پروسه بسیار طولانی ای دارد مخصوصا برای افراد نزدیک تر. آیین خاکسپاری، ختم قرآن، نمازهای مختلف، سوم، هفتم، عید اول، چهلم و بگیر تا به آخر که هر کدام با تدارک میوه، خرما، حلوا و شام با خیل بسیار زیادی از مهمانان آشنا و غریبه صورت می پذیرد. من نمی خواهم این مراسمات را که به نوعی عرف و فرهنگمان به حساب می آیند زیر سوال ببرم و از طرفی به هر حال برای همه ما دیر یا زود این پروسه تکرار خواهد شد ولی می خواهم نظر شما را به یک نکته جلب کنم، کاش یک دهم از این رفت و آمدها در حضور همان شخصی که فوت کرده و در بین ما نیست انجام میشد. پدربزرگم خودش توان رفتن به شهرستان را نداشت از این همه بچه ای که داشت کسی پیشقدم نمیشد ببردش همه اش می انداختند گردن هم. پدربزرگ وصیت کرد همانجا دفن اش کنند. حالا در عرض یک هفته یک خاندان چهار پنج بار رفته اند و برگشته اند. چه میشد یکبار همه با زنده اش می رفتیم؟!


تاریخ آخرین ویرایش:----